.

درد مشترك

فالي ااز گردش فلك نزديم

سري امشب به قاصدك نزديم

باد از چه كلاه مارابرد

ما كه به هيچ كس كلك نزديم

سنگ سنجش ميان ما عشق است

بيخودي هر كه را محك نزديم

رنج ها بيشمار ودل پر خون

حرفي از درد مشترك نزديم

هر كه آمد جراحتي افزود

ما به زخم كسي نمك نزديم

شيشه ها را شكسته ايم اما

سنگ بر بال شاپرك نزديم

رخ نما اي پري كه به يادت

شب گذشته ني لبك نزديم

شعر:ناله

   ا

چشم دل

روي دلجوي تو را تا نقش مردم ميكنم

در حضور چشم مستت دست وپا گم ميكنم

از فروغ روي تو دل ميرود از دست من

من به عشق كوي تو اي گل ترنم ميكنم

تا تو باشي با من ومن با نگاه مست تو

با شميم نام نيكويت تكلم ميكنم

تا كه دل آرام گيرد در بهار زندگي

دشت سرخ آرزو را بذرگندم ميكنم

جاده ها روشن زنور چهره زيباي توست

از چه در اين روشنايي راه را گم ميكنم؟

با زبان بي زباني قصه ميگويد دلم

ديده ام لبريز اشك است وتبسم ميكنم

زآتش هجرانت اي گل روز وشب بي اختيار

گر ميسوزم ولي با غم تفاهم ميكنم

چشم ميبندم نبينم جز تو را باچشم دل

چشم بسته چشم مستت را تجسم ميكنم

 شعر :ناله 

جبرئيل آيه هاي شعر

بيم دارم گر بگيرد بيت بيت شعر هايم

شعر:خليل جوادي

ino yadetoon bashe donbale kasi nabashid ke betoonid bahash

zendegi konid donbale kasi bashid ke natoonid bedoone oon

zendegi koni ok

سرما اگر غلاف كند تازيانه را


غرق شكوفه ميكني اي عشق خانه را

با سرخگل بگوي كه تيغي به من دهد

هر دانه باغ و باغ بهاري شود اگر

تآييد توبه باررساند جوانه را

كوچكترين نسيمت اگر ياري ام كند

طي ميكنم خزان بزرگ زمانه را

***** *****

با اشكش آب دادم و بامهرش آفتاب

وقتي دلم به ياد تو افشاند دانه را

اي عشق ما كه باتو كناري گرفته ايم

سرسبز وپر شكوفه بداراين كرانه را

بادست خود به شاخه ببندش اگر نه باز

توفان زجاي مي كند اين آشيانه را

***** *****

عشق! اي بهار مستتر! اي آنكه در چمن

هر گل نشانه اي ست تو بي نشانه را

من هم غزلسراي بهارم چو بلبلان

باگل اگرچه زمزمه كردم ترانه را

من عاشق خود توام اي عشق وهر زمان

نامي زنانه بر تو نهادم بهانه را

ای غنچهء دمیده من! یک دهن بخند

خورشید من! ستاره من! باغ من بخند

افسرده خنده بر لب گل پیش روی تو

ای گر مپوی گرم تر از عطر گل!برقص

ای خوبروی خوبتر از نسترن!بخند

تا خون نور در رگ شبهای من دود

یک لحظه ای سپیدهء سیمین بدن !بخند

ای خنده های دلکش روشنگرت مرا

تنها ستارگان شب زیستن! بخند

وی نازخنده تو شکوفانده بر لبم

همچو بهار این همه باغ سخن بخند

منزوی زنجانی

سلام دوستای گلم

اینم یه سری عکس زیبا و جالب 

به خدای خوب ومهربون می سپارمتون 

فریاد

زنده را تا زنده است بايد به فريادش رسيد.

 ورنه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود؟

 زنده را تا زنده است قدرش بدان.

 ورنه بر روي مزارش کوزه گل چيدن چه سود؟

سلام دوستای گلم

شرمنده که یه مدت کم کاری میکردم

ولی دوباره برگشتم 

تا به سرزمین دلتنگیام رنگ وبوی تازه ای بدم

نمی دونم تونستم یا نه

اینو دیگه باید شما بگین

 لذتي که در عشق است در هوس نيست غمي که در عشق است در مرگ نيست دلي که در عشق است در سينه نيست اشکي که در عشق است در چشم نيست اميدي که در عشق است در منتظران نيست راز عشق لذتي داردکه غم دل داند و اشک منتظر  

سازنده ترين کلمه((گذشت)) است...آن را تمرين کن. پرمعني ترين کلمه((ما)) است...آن را به کار بر. عميق ترين کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده. بي رحم ترين کلمه(( تنفر)) است...با آن بازي نکن. خودخواهانه ترين کلمه((من)) است...از آن حذر کن. نا پايدارترين کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر. بازدارنده ترين کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن. با نشاط ترين کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز. پوچ ترين کلمه((طمع)) است...آن را بکش.

بازم ممنون که سرزمین دلتنگیامو قابل دونستین

بازم از این کارا بکنین

خاک پای عاشقای دنیا

فریاد

     سلام دوستای گلم

نمیدونم چرا دیگه اون حس وحال رو ندارم شاید درس رو قاطی کار کردم خسته میشم شایدم بی انگیزه شدم نمیدونم بهرحال از همه دوستان عذر میخوام که نمیتونم به وبلاگاشون سربزنم

پارسال با چه شورونشاطی واسه تولدم آپ کردم امسال......

راستی این ماه تولدمه واینم عکس موقع تولدم

چه زود گذشت یک سال............. 

جشن تود پارساله دوست داشتی کلیک کن 

باران نمي شوم كه نگويي با چه منتي خود را بر شيشه مي كوبد تا پنجره را باز كنم و نيم نگاهي بيندازم ابر مي شوم كه از نگراني يك روز باراني هر لحظه را بگشايي و ما را در آسمان نگاه كني

قله تا وقتي قله ست كه فتح نشده باشه ، وقتي فتح شد اين تويي كه قله اي

زندگي .. برگ بودن در مسير باد نيست ! امتحان ريشه هاست .. ريشه هم هرگز اسير باد نيست . زندگي چون پيچكي ست .. انتهايش مي رسد پيش خدا

بكوشيد تا در رنج ها آسايش يابيد ، اينجوري ميشه حتي شادي هاي كوچيكم عميقا درك كرد

لحظه يافتن هميشه حيرتي ست كه به ديدار ياري مي ماند كه پيش از اين هرگز شناخته نبود

آن که حقیقت را نمی داند نادان است ولی آن که حقیقت را می داند و آن را پنهان می کند جنایتکار است

چهار چيز است که نميتوان آنها را بازگرداند... سنگ ... پس از رها کردن! حرف ... پس از گفتن! موقعيت... پس از پايان يافتن! و زمان ... پس از گذشتن

زاهدا من که به میخانه برفتم به تو چه؟

 ساغر و باده به دست دارم مستم به تو چه؟

 توکه دیشب به محراب نشستی احدی گفت چرا؟

 من که امشب به سحر یک سره مستم به تو چه؟

اتش دوزخ اگر روی کند بر من و تو

 تو که خشکی چه به من من که تر هستم به تو چه؟